Σαββάτο 24 Αυγούστου 2019
21:33:34

24°C

Χαλκίδα

Κυρίως αίθριος

Υγρασία: 40%

Άνεμος: 17.70 km/h

curves banner

babis banner-02

Συνάντηση με τη γραφή του Μακριδάκη

Κατηγορία
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Ημερομηνία
6 Απρίλιος 2019 19:00

Το βιβλιοπωλείο «Πορθμός» παρουσιάζει το μυθιστόρημα του Γιάννη Μακριδάκη «Όλα για καλό» (εκδόσεις «Βιβλιοπωλείον της Εστίας»), στο χώρο του, Μιχ. Κακαρά 12 στη Χαλκίδα, το Σάββατο 6 Απριλίου στις 7 το βράδυ. Για το βιβλίο θα μιλήσει ο ίδιος ο συγγραφέας.

......................................................................................................................................

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Στο ρεαλιστικό μυθιστόρημα «Όλα για καλό», το τέταρτο κατά σειρά μυθιστόρημά του και μετά από έξι νουβέλες, ο Χιώτης συγγραφέας, ερευνητής και φυσικός καλλιεργητής Γιάννης Μακριδάκης, για πρώτη φορά πρωτοτυπεί γράφοντας σε νεοελληνική γλώσσα και σχεδόν σε παρόντα χρόνο.

Ενώ στις προηγούμενες νουβέλες η εξωτερική πολιτική επικαιρότητα αποτελούσε απλώς το κάδρο, εδώ παίρνει κεντρική θέση και καθορίζει την πλοκή. Και η επικαιρότητα αυτή, όπως υποδηλώνει και το εξώφυλλο, δεν είναι άλλη από την προσφυγική κρίση, τις μαζικές αφίξεις προσφύγων σε κάποιο νησί του Αιγαίου πάνω σε καρυδότσουφλα της συμφοράς. Ο τόπος δεν δηλώνεται με σαφήνεια, αλλά είναι η Χίος. Ο χρόνος δηλώνεται, 11 με 15 του Δεκέμβρη -του 2015 συμπεραίνουμε. Υπάρχουν βέβαια και οι αφηγήσεις των ηρώων, που μας πηγαίνουν μερικούς μήνες ή και πολλά χρόνια πίσω.
Ο αφηγητής, ο Δημοσθένης, είναι ένας από τους αλληλέγγυους που έχουν αφιερωθεί ολόψυχα στη διάσωση και την περίθαλψη των προσφύγων, μαζί με μιαν ελληνογερμανίδα, την Κατρίν, που άφησε την καλοπληρωμένη θέση της στο Βερολίνο για να αναζητήσει τις ρίζες της Ελληνίδας μητέρας της στο νησί. Τους συμπαραστέκεται ένας απόμαχος θαλασσόλυκος, ο καπτα Φώταρος, κι η γυναίκα του η Καλή, όνομα και πράμα -δικό της σύνθημα είναι το «Όλα για καλό» του τίτλου- η παλαίμαχη μαμή του χωριού και κάμποσοι άλλοι νεότεροι. Δεν είναι όλο το χωριό αλληλέγγυοι, υπάρχουν και αντίθετοι, από τον παπα-Σίωρο (Ισίδωρος πρέπει να είναι αυτό) που πετάει χρυσαβγίτικες κορόνες στο κήρυγμα ίσαμε τα κοράκια που κουρσεύουν τις σαπιόβαρκες των προσφύγων, αλλά αυτοί μένουν στο περιθώριο.
Όταν μια νύχτα η θάλασσα ξεβράζει έναν πνιγμένο πρόσφυγα φορτωμένον με δολάρια, οι αλληλέγγυοι αποφασίζουν να κρατήσουν τα χρήματα και με αυτά μετατρέπουν το σπιτάλι, το παλιό λεπροκομείο του νησιού, σε χώρο υποδοχής των προσφύγων, ενώ όσα περίσσεψαν τελικά τα χαρίζουν στο νεογέννητο προσφυγάκι που γεννήθηκε στο σπιτάλι λίγες μέρες νωρίτερα.
Υπάρχει ακόμα ένας απών πρωταγωνιστής, ο Μιχάλης, ξέπαπας, που ο θάνατός του αναγγέλλεται στην πρώτη σελίδα του βιβλίου αλλά που είναι πανταχού παρών συνεχώς, αφού ο ένας μετά τον άλλον οι ήρωες αφηγούνται την τρικυμισμένη ζωή του, κι αφού το ξόδι του γίνεται αφορμή να αποκαλυφθούν μυστικά καταλυτικά,

Ο κεντρικός του ήρωας, ο Δημοσθένης, από τις πρώτες σελίδες ανοίγει συνεχώς νέα μέτωπα που αναζητούν απαντήσεις για το «τι θα συμβεί;», και με αυτόν τον τρόπο λογοτεχνικής αφήγησης που μας άφησε κληρονομιά ο Όμηρος, πλέκεται το Όλα για καλό, μέχρι την τελευταία τελεία.
Κι αν «η ζωή δεν αξίζει τίποτα χωρίς ιστορίες», ο αναγνώστης δεν μπορεί να αφήσει το βιβλίο από τα χέρια του, μέχρι τη λύση όλων των αινιγμάτων, ενώ ο Δημοσθένης θα παραμένει διακριτικά σχεδόν στο περιθώριο για να ρίχνει το φως σε όλους τους άλλους, κάτι που θα αποδειχθεί έως και τραγική ειρωνεία, αφού μ' αυτόν τον τρόπο θα οδηγήσει, χωρίς να το γνωρίζει, τα ίδια αυτά τα φώτα ολότελα στο δικό του πρόσωπο.
Οι φλέβες του μυθιστορήματος διασταυρώνονται από σελίδα σε σελίδα μέσα στο σώμα της ιστορίας του, όπως και οι παράπλευρες πατημασιές του κάθε ήρωα, νεκρού ή ζωντανού, νεογέννητου, ή πρόγονου, που αφήνει ανίδεος τα αποτυπώματά του στους δρόμους της ζωής των άλλων.
Όλο και πολλαπλασιάζονται τα ερωτήματα όσο εξελίσσονται τα γεγονότα, όλο και μεγαλύτερα μυστικά βγαίνουν στο φως. Οι φλέβες φουσκώνουν και αποκτούν επώδυνο παλμό στη σκηνή της ανάγνωσης.
«Όλα συμβαίνουν γύρω από δύο αλλόκοτες κηδείες, μια απρόσμενη γέννηση και τρία διαδοχικά δείπνα, που επισφράγισαν τα γεγονότα αυτά. Παλιά κιτρινισμένα ψιλόχαρτα ξεθάβονται, ιστορίες ξεχασμένες ξεβράζονται, τόποι έρημοι και στιγματισμένοι ζωντανεύουν ξανά, οικογενειακά και κοινωνικά μυστικά ξεσφαλίζονται, άνθρωποι ξένοι αλλά και τόσο όμοιοι ανταμώνουν στης ζωής τους το διάβα. Οι αποκαλύψεις όμως, που έρχονται στο φως, αποδεικνύονται δυσβάσταχτες για τον Δημοσθένη και τη μικρή του ομήγυρη. Τόσο για τους γέροντες που αναμασούν μοιραία την κοινή φύτρα των πάντων, όσο και για τους νεότερους που ζουν τα συμβάντα για πρώτη φορά.»
Πρέπει να πεθάνουν όλα τα ψέματα για να γεννηθεί η αλήθεια, για να μεταμορφωθεί η πραγματικότητα;
Η Κατρίν που έφτασε στο νησί από το Βερολίνο για «να προσφέρει εθελοντική εργασία και να συνδράμει τους πρόσφυγες, που βγαίνανε μιλιούνια καθημερινά τότε από την απέναντι ακτή» μένει να αποκαλυφθεί για ποιόν παρασκηνιακό πραγματικό σκοπό επισκέφτηκε την άγνωστη πατρίδα.
Κι ο ξέπαπας Μιχάλης, το αυτο-αποκλεισμένο μέλος της τοπικής κοινωνίας, μέλλει να κατέχει το κλειδί της λύσης αυτού του υπόκωφου δράματος που αφορά όχι μόνο με κάποιον τρόπο όλους τους ήρωες, αλλά λαούς και κοινωνίες, που άθελά τους για πρώτη φορά αφουγκράζονται το άγνωστο κοινό παρελθόν τους.
Γιατί οι ήρωες προσπαθώντας να κατασκευάσουν το παρόν και το μέλλον τους, έρχονται αντιμέτωποι με την αναπόφευκτη ανακατασκευή του παρελθόντος τους. Γιατί τελικά όλα γίνονται για καλό, όταν τα όνειρα, οι επιδιώξεις, οι επιθυμίες, χαράζονται -και πολλές φορές ανατρέπονται- από το χθες.
Το τέλος θα αποβεί αναπάντεχο, αλλά δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, αφού σε αυτό το μυθιστόρημα, όλα αρχίζουν κι όλα τελειώνουν για καλό και πιο ώριμος από ποτέ ο συγγραφέας, μάς το υπογράφει.]

 
 
 

Powered by iCagenda