Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2020
20:12:51

24°C

Χαλκίδα

Κυρίως αίθριος

Υγρασία: 40%

Άνεμος: 17.70 km/h

babis banner-02

Θεατρική «Shirley Valentine» με τη Μπέσσυ Μάλφα

Κατηγορία
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Ημερομηνία
2 Φεβρουάριος 2019 00:00

Στην Χαλκίδα, στην αίθουσα «Παπαδημητρίου», το Σάββατο 2 Φεβρουαρίου, σε διπλή παράσταση, στις 6 το απόγευμα και στις 9 το βράδυ, παρουσιάζεται η γλυκόπικρη κωμωδία – μονόλογος του Willy Russell «Shirley Valentine», σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ρήγα και ερμηνεία Μπέσσυς Μάλφα.

Λίγα λόγια για το έργο:
Η Βρετανίδα Σίρλεϋ είναι μια γυναίκα λίγο μετά τα 50, μάνα δύο παιδιών που έχουν τη δική τους πλέον ζωή και σύζυγος ενός άνδρα που η σχέση τους χάθηκε κάπου στην πορεία των χρόνων. Μόνη της «συντροφιά», σαν φανταστικός φίλος θα λέγαμε, ο τοίχος της κουζίνας της. Μέχρι τη μέρα που μία ασήμαντη αφορμή την ξυπνάει και αποφασίζει να ξαναβρεί τον εαυτό της, να ξανανιώσει ζωντανή! Ένα ταξίδι στην Ελλάδα, ένα τραπεζάκι μπροστά στη θάλασσα, ένα αγιόκλημα και μια... αναπάντεχη γνωριμία, θα συνθέσουν το σκηνικό της δικής της επανάστασης απέναντι σε όσα την καταπίεζαν. Πόσο όμως θα κρατήσει αυτή η επανάσταση; Θα καταφέρει να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της με το μέσα της και τους δικούς της ανθρώπους; Και τελικά, υπάρχει δεύτερη ευκαιρία στη ζωή;
Ένα έργο γεμάτο συναίσθημα, γέλιο, συγκίνηση και απρόοπτα...

Οι συντελεστές της παράστασης:
Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Ρήγας
Κοστούμια – Ενδυματολογία: Ελένη Μπλέτσα
Μουσική: Alter Ego
Φωτογραφίες: Χρήστος Κοτσιρέας
Ερμηνεία: Μπέσσυ Μάλφα

Τιμή εισιτηρίου:
Γενική είσοδος: 15 ευρώ
Προπώληση (ταμείο αίθουσας «Παπαδημητρίου», 10 πμ – 2 μμ, τηλ. 2221085411 & δίκτυο Viva.gr): 12 ευρώ
Είσοδος ΑμεΑ: δωρεάν

[Η Μπέσυ Μάλφα σε συνέντευξή της στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό
- Τι πραγματεύεται η παράσταση «Σίρλεϊ Βαλεντάιν»;
Πρόκειται για ένα έργο που το αγάπησε πολύ ο κόσμος. Η Σίρλεϊ είναι μία Βρετανίδα που έχει μεγαλώσει τα παιδιά της, ο άνδρας της δουλεύει απ΄ το πρωί ως το βράδυ και έχει για μόνη της παρέα τον τοίχο της κουζίνας της, με τον οποίο μιλάει συνέχεια λέγοντάς του ακόμα και τα όνειρά της. Το έργο όμως ξεκινάει από τη στιγμή που μία φίλη της τής κάνει δώρο ένα εισιτήριο για να έρθει για διακοπές στην Ελλάδα. Μοιράζεται αυτό το όνειρό της με τα παιδιά της και τον άνδρα της, αλλά με κάποιον τρόπο όλοι την ειρωνεύονται και όταν πλέον δεν ανέχεται το τέλμα στο οποίο έχει φτάσει, αποφασίζει να φύγει από το Λίβερπουλ και να έρθει στην Ελλάδα, τη χώρα της θάλασσας, του ήλιου και του φωτός, όπως την αποκαλεί. Στη συνέχεια βλέπουμε πως την αποκαλεί χώρα της Δημοκρατίας, της Φιλοσοφίας, του Πολιτισμού και των Τεχνών. Είναι ένας ύμνος για την Ελλάδα. Την Ελλάδα, στην οποία η Σίρλεϊ Βαλεντάιν ψάχνει τον εαυτό της, την ύπαρξή της, ποια είναι και πού πάει. Να θυμίσουμε ότι η φιλοσοφία για το ον ξεκίνησε απ΄ την Ελλάδα. Πραγματικά, μέσα από έναν Πλατωνικο-Αριστοτελικό τρόπο θα έλεγα, η Σίρλεϊ βρίσκει τον εαυτό της στην Ελλάδα. Έτσι όπως το περιγράφω ίσως ακούγεται βαρύ ως έργο, αλλά πρόκειται για μία παράσταση που ο κόσμος θα γελάσει και πιθανόν κάποια στιγμή ίσως ακόμα και να κλάψει... Μία γλυκόπικρη κωμωδία-μονόλογο. Είναι ένα έργο που έχω αγαπήσει πολύ και δεν είναι τυχαίο ότι το αγαπάει και ο κόσμος. Η Σίρλεϊ μιλάει για τα παιδικά της χρόνια, κάποια στιγμή για όλα τα πρόσωπα που πέρασαν απ΄τη ζωή της κι έχουν καθορίσει τις επιλογές της και για το ποια είναι η ίδια μέχρι αυτήν την ηλικία στην οποία βρίσκεται. Όλα αυτά τα βλέπουμε επί σκηνής επειδή τα αναπολεί η ίδια και φτάνουμε στη λύτρωση και την κάθαρση όπως ονομάζουμε στο θέατρο, την οποία η Σίρλεϊ βρίσκει στην Ελλάδα. Βρίσκει την ταυτότητά της και τη ζωή της.
- Η επανάσταση της Σίρλεϊ πόσο διαρκεί; Καταφέρνει να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της με το μέσα της και με τους δικούς της ανθρώπους;
Φυσιολογικά έτσι γίνεται, αλλά έχει ένα μυστικό το έργο, το οποίο νομίζω πως απασχολεί όλους τους ανθρώπους -έτσι όπως είναι η ζωή- σε όλον τον πλανήτη. Η Σίρλεϊ μιλάει για «αχρησιμοποίητη ζωή». Μια ζωή χαμένη και μ΄ έναν τρόπο μας λέει: ξυπνήστε, κάντε το ταξίδι όποιο κι αν είναι αυτό. Δηλαδή ευχαριστηθείτε τις επιλογές σας...
- Παρατηρώντας τις αντιδράσεις του κοινού διαπιστώνετε πως υπάρχουν κάποιες γυναίκες που βλέπουν τον εαυτό τους στη Σίρλεϊ Βαλεντάιν;
Νομίζω ότι οι περισσότερες κυρίες βλέπουν τον εαυτό τους, αλλά το παράξενο είναι ότι τον βλέπουν και οι άνδρες σ΄ αυτήν την παράσταση, τον βλέπουν τα παιδιά, τον βλέπουν και οι νέοι. Σ΄ αυτήν την παράσταση συμβαίνει κάτι παράξενο. Έχουμε κοινό από μικρές ηλικίες μέχρι πολύ μεγάλες, και αυτή η Σίρλεϊ δεν είναι η ιστορία μιας νοικοκυράς που ψάχνει να βρει τον εαυτό της, επειδή την έκανε η ζωή να σιδερώνει πουκάμισα ή να καθαρίζει πατάτες. Έτσι όπως είναι σκηνοθετημένη απ΄ τον Αλέξανδρο Ρήγα, με συγκλονιστικό τρόπο και εστιασμένη στο ίδιο το κείμενο και την ουσία του, ο θεατής βλέπει τον εαυτό του και τα ερωτήματα που έχει θέσει κατά καιρούς.
-Βλέπουμε πως παίζετε και δύο παραστάσεις την ίδια μέρα και αντεπεξέρχεστε και στις δύο με την ίδια ζωντάνια και ευεξία. Πώς το καταφέρνετε αυτό, μιας και πρόκειται για μονόλογο;
Θα σας πω ένα μυστικό. Όσες φορές κι αν παίξω τη Σίρλεϊ την ίδια μέρα, νιώθω σαν να πετάω, γιατί κάθε φορά λυτρώνομαι, όπως και οι θεατές! Είναι κάτι που δεν μου έχει ξανασυμβεί... Πιστεύω πως όταν αγαπάει πολύ κάποιος αυτό που κάνει δεν κουράζεται με τίποτα. Υπάρχει βέβαια μια γλυκιά κόπωση, είναι πολύ δύσκολο μετά να βγω από την κατάσταση της Σίρλεϋ, γιατί η συναισθηματική φόρτιση είναι πολύ έντονη αλλά είναι και γλυκιά γιατί ούτως ή άλλως κι εγώ είμαι ένας άνθρωπος έτσι και στη ζωή μου.]

 
 
 

Powered by iCagenda